O Miodach

Miód

Gdybyśmy dziś zapytali się pierwszej lepszej osoby, czy wie co to miód – zapewne usłyszelibyśmy odpowiedź TAK. Ale czy zastanawialiśmy się jak cenny i wspaniały to produkt ? Już w czasach antycznych opisywany jako jedzenie bogów. Czyżby to był ten mityczny nektar ?

Demokryt – antyczny filozof zapytany o receptę na długowieczność odpowiedział: „z zewnątrz olej, a do wewnątrz miód”.

Ale wracając do teraźniejszości: Wg dyrektywy Unii Europejskiej 2001/110EC, miód jest naturalną słodką substancją wytworzoną przez pszczoły z nektaru roślin lub wydzielin owadów wysysających soki z żywych części roślin, które pszczoły zbierają, przerabiają przez łączenie ze specyficznymi substancjami własnymi, składają, odwadniają i pozostawiają do dojrzewania w plastrach.

cud-miod_miod-img

Podział

Tak więc miody możemy podzielić na te pochodzące od roślin ale i te pochodzące od zwierząt. Ale spokojnie, nie traficie nigdy na miód z domieszką wieprzowiny czy drobiu, a same miody spotkacie w 2 wariantach:

Miód nektarowy

Ma bardzo szeroki zakres barw, od jasnożółtej aż do
ciemno-herbacianej; smak oraz zapach od bardzo
delikatnego, aż do intensywnego. Właściwie, na
właściwości miodu największy wpływ ma
nektar kwiatowy, z którego ten
miód powstał.

Miód spadziowy

Najczęściej ma barwę brunatną, czasem z zielonym
odcieniem. Charakteryzuje się słabym zapachem,
często korzennym. Skąd się bierze? Pszczoły
zbierają wydzieliny pewnych typów mszyc, które
z kolei piją soki liści drzew. Jest to jeden z najmniej
przewidywalnych miodów, ponieważ nie da się określić,
czy w danym roku będzie dużo owadów,
czy jednak nie.

Charakterystyka

Chyba każdy z nas wie jak wygląda słonecznik, ale czy ktoś z Was zastanawiał się nad tym, że w tym wielkim kwiecie, kojarzonym głównie z nasionkami znajduje się gigantyczna ilość pyłku kwiatowego ? Słoneczniki to rośliny jednoroczne, uprawiane głównie dla oleju, nie są zbyt często kojarzone z miodem. A może jednak warto ?

Miód słonecznikowy pomaga w leczeniu chorób układu krążenia, wątroby i stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, dlatego można go stosować w trakcie przeziębienia. Miód ten jest również skuteczny w walce z chorobami skóry. Posiada też bardzo pozytywne działanie na żołądek oraz jelita. Miód słonecznikowy pozytywnie wpływa na poziom ciężkiego cholesterolu LDL. Miód słonecznikowy obniża ciśnienie krwi, zapobiega miażdżycy i poprawia dotlenienie serca stąd można go wykorzystywać w chorobach serca i układu krążenia. Ponadto reguluje on niedobory potasu, ma również działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Miód słonecznikowy można stosować w stanach ogólnego wyczerpania fizycznego, a także w leczeniu niedokrwistości. Badania dowiodły, że można go wykorzystywać również w profilaktyce chorób wątroby. Wiele rodzajów miodu wykazuje działanie detoksykacyjne, dzięki czemu wzmacniają naszą wątrobę i usuwają nadmiar toksyn z organizmu. Miód słonecznikowy poprawia pracę nerek, co pozwala na wzmocnienie układu moczowego, a także podnosi poziom hemoglobiny i działa antyseptycznie. Dzięki wysokiej zawartości flawonoidów, uszczelnia naczynia krwionośne, a fenolokwasy mogą działać bakteriostatycznie, żółciopędnie lub żółciotwórczo.

Można by rzec, że to taki miód od pszczółek z wolnego wybiegu, a często nazywany miodem tysięcy kwiatów. A tak na serio miód wielokwiatowy – chyba najliczniejsza grupa miodów, bo tutaj każdy miód może być odrobinę inny, będzie się różnił w zależności od pory zbiorów, miejsca ulokowania pasiek i roślin, które wybiorą pszczoły. Najliczniejszą grupą związków znajdujących się w miodzie wielokwiatowym są węglowodany (głównie glukoza i fruktoza). W dużej ilości występują także kwasy organiczne, takie jak glukonowy, jabłkowy i cytrynowy.
Ze względu na to, że miód wielokwiatowy jest pozyskiwany z wielu rodzajów roślin, ma on różnorodne właściwości dobroczynne. Miód wielokwiatowy składa się w dużej mierze z cukrów prostych, dlatego korzystnie wpływa na układ krążenia. Stanowią one cenne źródło energii w stanach przemęczenia oraz wyczerpania fizycznego i psychicznego. Zawarta w miodzie łatwo przyswajalna glukoza doskonale odżywia mięsień sercowy, dzięki czemu może zapobiegać chorobie wieńcowej oraz miażdżycy. Miód ten dobrze wpływa także na wątrobę, jej detoksykację i funkcjonowanie woreczka żółciowego. Miód wielokwiatowy może też łagodzić katar sienny i alergiczny rodzaj astmy oskrzelowej. Regularnie stosowany wzmacnia odporność na choroby i wzmaga przemianę materii. Miód ten reguluje ciśnienie tętnicze krwi. Dodatkowo wykazuje wyraźnie pozytywny wpływ na skórę, zwiększa jej gładkość i ogranicza pękanie. Może być wykorzystywany do domowych maseczek, peelingów i odprężających kąpieli. Ponadto jest niskokaloryczny, dlatego może być doskonałym uzupełnieniem diety lub zamiennikiem cukru podczas słodzenia kawy czy herbaty. Ze względu na duże walory odżywcze i smakowe zaleca się go do codziennego spożywania, zarówno przez dzieci, jak i dorosłych.

Często uznawany za ten najsmaczniejszy a wynika to z jego bogatej zawartości. Miód ten jest trudny w produkcji i zarazem bogaty w składniki wszechstronnie poprawiające nasze zdrowie. W skład miodu lipowego wchodzą olejki eteryczne, flawonoidy, garbniki i związki goryczkowe. Jest on uważany za najlepszy środek pozwalający pokonać przeziębienie, grypę oraz choroby, podczas których występuje wysoka gorączka. Dzięki wysokiej zawartości olejków eterycznych niszczy drobnoustroje występujące na błonach śluzowych dróg oddechowych. Miód ten działa także przeciwskurczowo, przeciwkaszlowo i wykrztuśnie.
Nie brakuje również mikro i makroelementów, takich jak potas, magnez, chlor, mangan oraz witamin z grupy B. Zawiera mnóstwo przeciwutleniaczy i enzymów, które niszczą bakterie i drobnoustroje.
Jest środkiem, którym można wspomagać leczenie zapalenia oskrzeli i płuc, gdyż przyczynia się do szybszego ustępowania stanu zapalnego. Jego działanie antybiotyczne jest efektem kompleksu składników, z których najistotniejszymi są nadtlenek wodoru, flawonoidy i olejki eteryczne. Zwalcza także bakterie (gronkowce i paciorkowce) oraz drożdżaki. Działa lekko moczopędnie, więc jednocześnie obniża nieco ciśnienie tętnicze krwi. Składniki miodu lipowego mają działanie łagodnie rozkurczające i uspokajające, dlatego polecany jest osobom z chorobami układu krwionośnego.
Dodatkowo jest on cennym środkiem dla chorych na cukrzycę (niezależną od insuliny; typu II) z uwagi na wysoką zawartość fruktozy.

Charakterystyczny wygląd miodu gryczanego pozwala go w łatwy sposób odróżnić od innych rodzajów miodu. Ma ciemny kolor mocnej herbaty a przechowywany przez dłuższy czas w miejscu z dostępem do światła może uzyskać barwę prawie czarnej. Jest uważany za najciemniejszy ze wszystkich miodów. Aromat opiera się na zapachu biało-różowych kwiatów gryki. Miód gryczany po skrystalizowaniu tworzy grube i twarde kryształy. W smaku jest ostry, słodki i lekko piekący, dlatego nie zawsze odpowiada on dzieciom.
Ze względu na substancje wzmacniające i oczyszczające naczynia krwionośne (rutynę), działanie lecznicze miodu gryczanego jest rozpowszechnione i cenione na całym świecie. Zaleca się by stosowały go między innymi osoby starsze, osoby ze zdiagnozowaną miażdżycą i znajdujące się w grupie wysokiego ryzyka. Cukry proste w nim zawarte są bezproblemowo wchłaniane do krwiobiegu i potrafią w łatwy sposób odżywić mięsień sercowy. Dzięki ich zawartości miód eliminuje cukier jako istotny czynnik ryzyka miażdżycy.
Rutyna poprawia również przyswajalność witaminy C, zapobiegając jej rozkładowi i przyspiesza gojenie ran, a jej obecność w pokarmie powoduje lepszą przyswajalność niektórych witamin i aminokwasów. Podobnie jak wszystkie ciemne miody, miód gryczany ma w sobie dużo soli mineralnych oraz substancji odpornościowych. Miód ten zawiera także niemałe ilości magnezu, który ma doskonały wpływ na serce i jest potrzebny w stanach wyczerpania psychicznego. Można w nim odnaleźć żelazo, które jest bardzo łatwo przyswajalne i białko.

Jest to jeden z najjaśniejszych miodów dostępnych na rynku, powstający z nektaru kwiatów tzw. białej lipy czyli robinii akacjowej. Ma postać gęstego syropu, a jego smak jest niezwykle łagodny. Miód akacjowy należy do miodów bardzo słodkich i chętnie konsumowanych przez dzieci. Jego zapach jest intensywny, ale przyjemny. Krystalizacja miodu ze względu na dużą zawartość fruktozy, przebiega bardzo wolno dzięki czemu, nawet po roku od daty rozlewu, miód może być nadal w postaci półpłynnej.
Miód ten wspaniale wpływa na nasz układ odpornościowy dzięki witaminom z grupy B oraz składnikom odżywczym (potas, fosfor, magnez, wapń, żelazo, mangan i inne). W jego skład wchodzą też niewielkie ilości kwasu foliowego, pantotenowego i biotyny.
Największą grupę związków w miodzie stanowią jednak węglowodany: glukoza i fruktoza. Występują w nim kwasy organiczne, takie jak glukonowy, jabłkowy i cytrynowy, które mają największy wpływ na smak miodu akacjowego. O jego aromacie decydują również olejki eteryczne pochodzące z nektaru.
Produkt ten poleca się przy zaburzeniach trawienia, skurczach, nadkwaśności, a także w przypadku zapalenia żołądka i jelit. Miód akacjowy działa osłonowo na żołądek i chroni przed nadmierną ilością kwasów trawiennych, usprawnia pracę wątroby, wspomaga jej detoksykację.
Zawiera on dużą ilość cukrów prostych, dlatego polecany jest szczególnie przy zwiększonej aktywności naszego mózgu, zmęczeniu fizycznym, psychicznym oraz przy osłabieniu organizmu. Stosuje się go także w leczeniu chorób zapalnych i bakteryjnych nerek oraz układu moczowego.
Miód akacjowy można wykorzystywać także w leczeniu chorób skóry. Przeważnie najbardziej pomocny okazuje się przy ropnych zakażeniach. Bardzo dobrze wpływa na gojenie się likwidowanie zakażeń.
Jest świetnym lekarstwem na ból gardła, kaszel i inne dolegliwości górnych dróg oddechowych.

Protoplasta miodów, znany już od czasów starożytności, od wieków funkcjonujący w kuchni i kulturze świata. W czasach antycznych był nie tylko cennym i bogatym w składniki odżywcze produktem, ale też typowo leczniczym, co potwierdzają liczne źródła historyczne.
Zawiera przede wszystkim właściwości nektarów roślin leśnych. Są nimi zazwyczaj borówka, dzika róża, lipa, rumianek, kruszyna dziurawca, malina, głóg oraz zioła. Charakterystyczna jest dla niego wysoka zawartość enzymów, które są odpowiedzialne za przeciwzapalne właściwości. Dzięki temu wykazuje on działanie antybiotyczne.  Zaliczany jest do miodów uniwersalnych, stosowanych przede wszystkim w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego. Łączy on w sobie działania lecznicze miodów nektarowych i właściwości zdrowotne miodów spadziowych. Można go stosować przy infekcjach górnych dróg oddechowych. Dzięki wysokiej zawartości enzymów działa bakteriobójczo, pomaga w leczeniu chorób skóry, a jego długotrwałe stosowanie podnosi odporność i ogólną kondycję organizmu. Wzmacnia także układ nerwowy i korzystnie wpływa na poprawę samopoczucia. Stosowany jest w schorzeniach serca i układu krążenia. Ponadto zmniejsza szkodliwe działanie używek, takich jak kawa, herbata czy alkohol. Ciekawy jest fakt, że miód leśny ma zdolność blokowania ołowiu. Zaleca się go też osobom pracującym przy komputerze.

Miód Królewski, bo tak często się o nim mówi, powstaje trochę inaczej niż pozostałe miody. Nie jest to miód nektarowy a zbierana przez pszczoły wydzielina mszyc i czerwców, które żerują na liściach drzew. Wydzielina tych małych owadów jet słodka i lepka, stąd zwabia do siebie pszczoły, które dodatkowo ją zagęszczają i składają w komórkach jako miód spadziowy.
Dzięki temu, że miód ten powstaje głównie w lasach – jednych z najczystszych ekosystemów naszej planety, często można w nim wyczuć zapach żywicy czy igliwia.
Miód spadziowy zawiera 9 razy więcej biopierwiastków niż miody nektarowe! Dodatkowo występują one w łatwo przyswajalnej postaci, a są nimi potas, wapń, sód, fosfor, magnez i mangan. Może on posiadać nawet dwukrotnie więcej glukozy niż fruktozy. ako jedyny zawiera w sobie srebro, cynę, molibden i wanad. W porównaniu z miodami nektarowymi ma dwukrotnie więcej białek, aminokwasów i enzymów, a także występują w nim niewielkie ilości witaminy A, B2, B6, C, PP i K. Gwajakol pochodzący ze spadzi jodłowej nadaje mu właściwości przeciwbakteryjne i wykrztuśne.
Dzięki swoim właściwościom zdrowotnym miód spadziowy ma szerokie zastosowanie w lecznictwie naturalnym. Spożywanie tego miodu zmniejsza trujący wpływ kawy, herbaty, alkoholu czy tytoniu na organizm. Miód ten ma właściwości, które przyspieszają gojenie ran, oparzeń i odmrożeń. Zmniejsza napięcie nerwowe i działa uspokajająco. Miód spadziowy iglasty wykazuje działanie przeciwzapalne, wykrztuśne i łagodzące uporczywy kaszel. Właściwość ta dobrze wpływa na walkę z przeziębieniem, jak i poważniejszymi chorobami, na przykład zapaleniem płuc. Dodatkowo miód spadziowy pomaga w stanach niepokoju i bezsenności. Jest doskonały na wzmocnienie odporności i posiada właściwości odtruwające (dlatego polecany jest również osobom pracującym w warunkach szkodliwych dla zdrowia).

Pyłek pszczeli, czyli pyłek kwiatowy jest niezwykle bogatym źródłem składników odżywczych. Jest to mało znany fakt, ponieważ najbardziej znanym produktem pszczelim jest miód. Produkt ten składa się z pyłków kwitnących roślin zebranych przez pszczoły i częściowo przez nie przetworzone. Pyłki lepione są w małe kuleczki, z których każda składa się z około 100 tysięcy ziaren pyłków różnych roślin (także tych leczniczych). Badania przeprowadzone nad pszczelim pyłkiem kwiatowym potwierdziły jego korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Stanowi on bardzo cenną odżywkę dla organizmu człowieka. Przede wszystkim wzmacnia apetyt i reguluje przemianę materii. Skutki są widoczne już po kilku dniach przyjmowania. Produkt ten wzmacnia organizm i działa przeciwko anemii, a także przyczynia się do spadku wagi u osób otyłych. Ma on również właściwości detoksykacyjne (odtruwające). Zmniejsza lub całkowicie eliminuje szkodliwe oddziaływanie wielu czynników chemicznych na organizm człowieka. Szczególnie ma to duży wpływ na działanie i stan wątroby. Pyłek ochrania wątrobę przed zatruciem substancjami toksycznymi, ułatwia jej odnawianie, a także wspomaga leczenie choroby alkoholowej. Na spożywanie pyłku pszczelego jest wiele sposobów. Do najbardziej popularnych należy mieszanie go z miodem, jednak można go jeść również z sokiem, mlekiem, dżemem lub twarożkiem. Warto wiedzieć, że niektóre odmiany pyłku posiadają gorzki posmak, dlatego łatwiej jest go przyjmować z dodatkiem słodkich domieszek. Podczas mieszania z miodem, konfiturami i innymi substancjami należy zachować proporcje od 1:1 do 1:4. Bardzo ważne jest rozdrabnianie pyłku. Dzięki tej czynności nasz organizm lepiej go przyswaja.